Secret Reunion

Brak komentarzy

image_47Znane też jako: Sworn Brothers, Uihyeongjae, 의형제

Na podstawie: pomysł oryginalny

Gatunek: dramat

Reżyseria: Jang Hun

Premiera: 2010

Obsada: Song Kang Ho, Kang Dong Won

.

Jest Kang Dong Won – gigant kina i bożyszcz oraz Song Kang Ho – drugi gigant kina, znany głównie z filmów wypuszczonych w Polsce takich jak „Pan Zemsta”, „Zagadka zbrodni”, „The Host – Potwór”, „Sekretne światło”, „Dobry, zły i zakręcony” czy „Pragnienie” czyli z połowy tego, co w ogóle jest dostępne. Ciacho i mentor, dwie gwiazdy niczym Brad Pitt i Robert Redford w „Zawód: szpieg”. Zabrakło na szczęście więcej jasnych podziałów.

Song Ji Won jest północnokoreańskim szpiegiem, który ma pomóc zabójcy o kryptonimie Shadow w misji razem jeszcze ze znajomym, konkretnie w zabójstwie. Lee Han Kyu to agent południowokoreańskiej agencji wywiadowczej NIS, który od dawna namierza Shadowa. Informacja o jego lokalizacji wypływa niespodziewanie, więc spontanicznie bierze ludzi i jedzie na blokowisko. Tam dochodzi do tragedii – misja jest nieudana, a w niespodziewanej strzelaninie na klatce schodowej ginie wielu agentów. Shadow ucieka, a Ji Won zostaje uznany za zdrajcę i porzucony, kiedy w rzeczywistości to jego znajomy współpracował z policją. Han Kyu zostaje zwolniony.

Sześć lat później trudni się on odnajdywaniem zaginionych osób, konkretniej Wietnamek, które przyjechały do Korei wyjść za mąż, ale pewien gang je porywa. Podczas jednego z takich zadań, Han Kyu zostaje porzucony przez pracowników i trochę obity przez gangsterów, ale ratuje go robotnik z pobliskiej budowy. Poznaje on Song Ji Wona, mimo że widział go tylko ułamek sekundy parę lat temu, a on przedstawiając się jako Park Ki Joon również poznaje agenta. Han Kyu węszy okazję – proponuje pracę u siebie Ki Joonowi, żeby dotrzeć za jego pośrednictwem do Shadowa i odzyskać dobre imię, Ji Won nie wiedząc, że Han Kyu nie jest już w NIS, myśli że dzięki niemu zinfiltruje wroga. Obaj panowie zamieszkują ze sobą i nie zdradzają się.

Powody dla których sięgnęłam po ten film są dwa i ich nazwiska widnieją u góry. Co do reszty nie byłam pewna, czego się spodziewać, ale mimo gorszej części w środku, film wybrnął z tego i osiągnął moje uznanie. Bardzo mocny jest początek (sześć lat wcześniej) tak samo jak koniec, mamy więc fajną klamrę z powtórzoną kwestią w obu częściach – „I can already feel the bloodbath”. W gruncie rzeczy jednak „Secret Reunion” jest filmem o kumplach, taki wakacyjny blockbuster z domieszką akcji i większą porcją humoru. Dla niektórych może to być głupie i sentymentalne (sam Shadow nazwał głównych bohaterów „romantic bastards”), może nawet dramowe. Han Kyu i Ji Won z początku są bardzo nieufni i sztuczni, z czasem kiedy czują się bardziej komfortowo ze sobą, dalej jednak pozostają pewne niuanse, które zapobiegają wrażeniu, że nagle zapomnieli o wszystkich i postanowili żyć szczęśliwie. Temu jestem wdzięczna, „Secret Reunion” pozostaje inteligentnym filmem.

Według mnie Kang Dong Won przyćmił niesamowitego jak zawsze Song Kang Ho, gdyż trochę rozgryzałam jego postać i moje pierwsze wrażenie okazało się mylne. Z początku sprawiał dla mnie wrażenie agencika z Korei Północnej, który jakkolwiek wyszkolony jest, ale przy Shadowie to amator, nie bardzo wiedziałam jak zareagować, kiedy w toaletach na rozkaz tańczył niczym w klubie z Hongdae. Podczas akcji w bloku pokazał się z innej strony, jest kalkulującą osobą i poradził sobie z wyjściem. Przy Lee Han Kyu przybierał coś na kształt mentora, osoby ponad nim, gdy powinno być odwrotnie. Drgnęło też coś we mnie, kiedy zaczął mówić o człowieczeństwie, stereotypowy Koreańczyk z północy nie wie, co to. Odwrotnie natomiast Han Kyu dbał tylko o pieniądze niczym stereotypowy Koreańczyk z południa, kapitalista dla komunistycznych sąsiadów, a przecież widać, że to dobry człowiek.

Jestem zadowolona, że bohaterowie nie zostali płascy niczym kartki papieru. Osłabiło to typowość zakończenia filmu, który mogło być poruszające i smutne, a stało się „amerykańskie”. Więź dwójki głównych bohaterów była interesująca niczym Andy’ego Laua i Tony’ego Leung Chiu Waia w trylogii „Infernal Affairs” – wrogowie, którzy przywiązują się do siebie, bo poznali dobrze druga osobę, nawet nie rozmawiając ze sobą na własne tematy. Zakończenie jednak mi przypomniało, że miałam do czynienia z filmem komercyjnym.

Zdobyte nagrody

2010 Blue Dragon Film Awards:

  • najlepszy film
  • najlepsze zdjęcia

2010 Critics Choice Awards:

  • najlepsza reżyseria
  • najlepszy aktor – Kang Dong Won
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.