artykuły o dramach

Dramy 2012 subiektywnie

Tegoroczny sezon dramowy w moim odczuciu. Jak zwykle szybko publikuję to podsumowanie, ponieważ uwzględniam w nim dramy, które miały swoją premierę w okresie grudzień 2011 – listopad 2012. Wybór „zwycięzców” uzależniony jest oczywiście od tego, co obejrzałam w tym roku oraz od własnego widzimisię.

Rok 2012 był już drugim z rzędu, podczas którego poznałam pełną ofertę dramową wszystkich stacji telewizyjnych. Tym razem było tego o wiele więcej niż wcześniej, ponieważ w grudniu 2011 zaczęły nadawać cztery nowe stacje kablowe – jTBC, MBN, Channel A i CSTV – które próbowały włączyć się do rywalizacji, ale poległy sromotnie z wyjątkiem jTBC. Jest to oczywiście temat na osobny felieton, więc powiem tylko tyle, że nie zamieszały zbyt wiele, pomimo wielkich oczekiwań i jeszcze większych zapowiedzi. Obronną ręką wyszło w swoim debiutanckim roku jedynie jTBC, które wykreowało swój własny styl… Mimo prób w wielu gatunkach – medycznym („Syndrome”), sageuku („Queen Insoo”) czy komedii romantycznej („Can We Get Married?”) – kanał ten kojarzy się z melodramatami oraz seriami obyczajowymi na wysokim poziomie, co jest głównie zasługą tego, że większość oferty tej stacji produkowana jest przez jedną firmę, Dramahouse.

Myślę, że rok 2012 był dobrym rokiem dla dram, ponieważ w porównaniu do zeszłych lat (śledzę regularnie światek dramowy gdzieś tak od drugiego kwartału 2010) zdecydowanie więcej produkcji przypadło mi do gustu. Oferta była bardziej zróżnicowana niż tylko wybór pomiędzy komedią romantyczną, a sageukiem. Mieliśmy tez parę powrotów na mały ekran… Warci wymienienia są: Jang Dong Gun („A Gentleman’s Dignity” po 12 latach od „All About Eve”), Kim Hee Sun („Faith” po 8 latach od „Smile Again”), Gong Yoo („Big” po 5 latach od „Coffee Prince”), Joo Ji Hun („Five Fingers” po 5 latach od „The Devil”), Jung Yumi („I Need Romance 2” po 5 latach od „Que Sera, Sera”), Yang Dong Geun („Hero” po 5 latach od „I Am Sam”) Cha Tae Hyun („Jeon Woo Chi” po 4 latach od „General Hospital 2”), Kim Myung Min („The King of Dramas” po 4 latach od „Beethoven Virus”), Kim Kang Woo („Haeundae Lovers” po 3 latach od „A Man’s Story”), Lee Jun Ki („Arang and the Magistrate” po 3 latach od „Hero”), Jung Ryeo Won („History of Salaryman” i „The King of Dramas” po 3 latach od „Ja Myung Go”) i Jo Seung Woo w swojej pierwszej dramie w ogóle („The Horse Doctor”).

Jeśli chodzi o tegoroczne trendy, to elementy fantasy stały się plagą i pojawiły się w każdym gatunku, chociaż tak naprawdę prawdziwym fantasy mogę nazwać tylko jedną dramę – „Arang and the Magistrate”. Bohaterowie podróżowali w czasie w „Operation Proposal”, „Rooftop Prince”, „Queen In Hyun’s Man”, „Dr. Jin” i „Faith”, zamieniali się ciałami w „Big” i „Ohlala Couple”, dorastali w ciągu jednego dnia w „I Love Lee Tae Ri”, uprawiali trochę magii w „Jeon Woo Chi”, „The Moon That Embraces The Sun” i „The Great Seer”, byli Gumiho w „The Thousandth Man”, aniołami w „Padam Padam”, a także wampirami w „Vampire Prosecutor 2”. Uff, mam nadzieję, że wymieniłam wszystko…

Drugim zauważalnym trendem był wzrost ilości dram medycznych, których było tak wiele jak w żadnym innym roku. W styczniu kończyła się emisja „Brain”, które spowodowało całą tę manię, a potem wyemitowano jeszcze czysto medyczne „Syndrome”, „Golden Time” i „The 3rd Hospital”, historyczno-medyczne „Dr. Jin”, „Faith” i „The Horse Doctor”, a także kryminalno-medyczne „God’s Quiz 3”.

Innymi słowy – pełna różnorodność gatunków i aktorów, chociaż jednocześnie mam wrażenie, że zintensyfikowała się ilość kpopowych idoli w głównych rolach. Dramy polegające tylko i wyłącznie na nich jak „Dream High 2” i „To The Beautiful” poległy sromotnie na polu oglądalności, ale pewnie nadal będzie to praktykowane, skoro nazwisko gwiazdki kpopu gwarantuje sprzedaż dramy za granicę. Mimo to będę zadowolona, póki w dramach wciąż będą występować moi przystojni ahjussi… Pora przejść do drugiego rozdania nagród bloga How Gee:

Kategoria dramowa

Najlepsza drama krótka (do 16 odc.):

Zacznijmy może od tego, że mało w tym roku było dram krótkich, jeśli nie liczyć tych z kablówki… Wybrałam hitowy sitcom tvNu „Answer 1997”, ponieważ zdołał zachwycić widzów swoją oryginalnością, która przesłoniła wszelkie braki idoli-aktorów. Odważna drama jak na serię młodzieżową, chociaż tak naprawdę wcale nią nie jest. Zdołała nie zrobić z życia koreańskiej bajki.

Najlepsza drama średnia (od 17 do 24 odc.):

Rok 2012 obfitował w dobre dramy, dlatego niezwykle trudno było mi wybrać zdecydowanego zwycięzcę i dałam wyróżnienie wszystkim, którzy znaleźli się w mojej szerokiej liście nominacji. O tym, że ostatecznie na piedestale znalazło się „History of Salaryman” oraz „Arang and the Magistrate”, zdecydował fakt, ile przyjemności sprawiało mi oglądanie tych dwóch dram – niezwykle oryginalnego misz-maszu, który ostatecznie nazwałam komediodramatem oraz prawdziwego fantasy w historycznym kostiumie.

Honorowe wyróżnienie: Ghost (SBS), Golden Time (MBC), Nice Guy (KBS), Padam Padam (jTBC)

Najlepsza drama długa (od 25 odc.):

W tej kategorii nie było za bardzo w czym wybierać… Padło ostatecznie na „The Horse Doctor”, tasiemcowy, ale mimo to niezwykle sympatyczny sageuk, ponieważ naprawdę wyczekuję każdego odcinka. „Bridal Mask” zmęczyło mnie emocjonalnie, a w przypadku „I Live in Cheongdam-dong” dostępnych jest za mało odcinków, żebym miała jakiekolwiek podstawy do zachwycania się nad tym sitcomem.

.

Kategoria aktorska

Najlepszy aktor pierwszoplanowy:

Naprawdę nie zabrakło w tym roku charyzmatycznych ról, ale prawdę mówiąc częściej byłam pod wrażeniem uroku samego aktora niż jego umiejętności. Jung Woo Sung podjął się niezwykłej roli w „Padam Padam”, łącząc w Yang Kang Chilu ciekawość dziecka i zarazem doświadczenie życiowe, ani razu nie polegając na swojej przystojnym wyglądzie, bo wcale tak dobrze w tej dramie nie wyglądał.

Honorowe wyróżnienie: Kim Myung Min (The King of Dramas, SBS), Lee Bum Soo (History of Salaryman, SBS / Dr. Jin, MBC), Shin Hyun Jun (Bridal Mask, KBS / Ohlala Couple, KBS), Song Joong Ki (Nice Guy, KBS)

Najlepsza aktorka pierwszoplanowa:

Oczywiście możecie nazwać to faworyzowaniem, ale nikt nie zaprzeczy temu, jak bardzo Jung Ryeo Won poprawiła się w ciągu tego roku. Jej tegoroczne postacie – Baek Yeo Chi z „History of Salaryman” i Lee Go Eun z „The King of Dramas” – wyłamują się ze schematu typowej uroczej bohaterki dram. Pomimo mocnych charakterów różniły się czymś, ponieważ Go Eun wydała mi się słodsza. Yeo Chi natomiast mimo komiksowych wrzasków okazała się być bardzo ludzką postacią…

Honorowe wyróżnienie: Hong Soo Hyun (History of Salaryman, SBS / Goodbye Dear Wife, Channel A), Kim Hee Ae (A Wife’s Credentials, jTBC), Moon Chae Won (Nice Guy, KBS)

Najlepszy aktor drugoplanowy:

Dalej jestem zdziwiona tym, jak w ciągu dwudziestu odcinków Kwak Do Won potrafił sprawić, że z całkowitej nienawiści do jego postaci przeszłam do wielkiej sympatii… Nie przypisywałabym tego tylko i wyłącznie jego histerycznemu coverowi Twinkle. Kwak Do Won (wraz z Uhm Ki Joonem) był sercem „Ghost”, w którym główni aktorzy byli bardzo sztywni.

Honorowe wyróżnienie: Jo Jung Seok (The King 2 Hearts, MBC), Lee Sung Min (The King 2 Hearts, MBC / Golden Time, MBC)

Najlepsza aktorka drugoplanowa:

najaktorkadrugoplanowa

Zawsze jest problem z aktorkami drugoplanowymi, ponieważ role te zdominowane są gwiazdki grające zołzy. Kim Sung Ryung jest weteranką, która zagrała w „The Chaser” żonę kandydata na prezydenta – znudzoną córeczkę wpływowego tatusia, która notorycznie zdradzała męża z młodszymi „zabawkami”. Myślałam, że będzie do końca irytująco płytka, ale niespodziewanie jej postać Seo Ji Soo okazała się po prostu nieszczęśliwą kobietą, która sama nie wie czego chce, a jak mąż okazał jej trochę wsparcia, kiedy ojciec nie, od razu przeszła na jego stronę, łaknąc uczuć. Jej rolę w „Syndrome” nie biorę raczej pod uwagę.

Honorowe wyróżnienie: Jang Shin Young (The Chaser, SBS), Lee Yoon Ji (The King 2 Hearts, MBC / The Great Seer, SBS)

.

Kategoria techniczna

Najlepsza reżyseria:

Występ So Ji Suba i Lee Yeon Hee pozostawiał wiele do życzenia, fabuła stała się aż przewidywalna z tymi swoimi nieoczekiwanymi zwrotami akcji, ale reżyseria tej dramy pozostawała na wysokim poziomie, czyniąc ją jedną z najlepszych dram w tym roku. Były oczywiście góry i doliny, zważając na śledztwa przedstawione w scenariuszu, ale „Ghost” miało klimat thrillera, co spodobało mi się najbardziej.

Najlepszy scenariusz:

Nieczęsto oceniam w swoich recenzjach fabułę na pełną dziesiątkę… „Padam Padam” jest jednak drugim przypadkiem, kiedy CAŁĄ DRAMĘ oceniłam na 10, a scenariusz przyczynił się do tego najbardziej. Był bardzo filmowy, łącząc w sobie opowieść więzienną, fantasy, prowincjonalny kryminał i wzruszający dramat.

Najlepsze zdjęcia:

Piękne zdjęcia to tak właściwie jedyna zaleta nudnego „Love Rain”, więc dlatego postanowiłam wybrać tę dramę spośród innych pretendentów. Odcinki dziejące się w latach 70. były wizualnym majstersztykiem i właściwie tylko piękne wykonanie skłoniło mnie do skończenia tej dramy, więc mówi to samo za siebie.

Honorowe wyróżnienie: Padam Padam (jTBC), A Wife’s Credentials (jTBC)

Najlepsza muzyka:

Wybrałam ten tytuł ze względu na jego gatunek – to rzecz niebywała, żeby w dramie medycznej była tak dobra muzyka! Pominę już 10cm czy Verbal Jinta, Every Single Day stworzyli niezapomniane utwory, których wersje instrumentalne służyły również jako background music, nadając „Golden Time” niezwykłej świeżości.

Honorowe wyróżnienie: Arang and the Magistrate (MBC), I Need Romance 2 (tvN)

.

Kategoria różnych

Najbardziej przeceniona drama:

Przyznaję, że było sympatycznie i dobrze się bawiłam, oglądając „Rooftop Prince”. Jednak zdążyłam już o tej dramie zupełnie zapomnieć, kiedy nagle okazuje się, że zgarnia ona wszystkie nagrody dzięki Han Ji Min… Nie potrafię tego pojąć.

(Nie)honorowe wyróżnienie: Big (KBS), Faith (SBS)

Najbardziej niedoceniona drama:

Wydaje mi się, że ze wszystkich dram tvNu w tym roku najmniej uwagi poświęcono „Twelve Men in a Year” i „The Marriage Plot”. Kiedy ta druga drama była rozczarowaniem, „Twelve Men in a Year” to według mnie jedna z najlepszych komedii romantycznych w tym roku – głupiutka i zabawna, ale miejscami bardzo odważna.

Honorowe wyróżnienie: Operation Proposal (CSTV), What’s Up (MBN)

Największe rozczarowanie:

Porażka „Big” jest tym dotkliwsza, że za scenariuszem stały twórczynie wielu hitów, siostry Hong, Gong Yoo spisał się wspaniale w głównej roli, a do ósmego odcinka była to świetna komedia romantyczna… Tym razem jednak melodramatyczna część zabiła całość, a w fabuła rozsypała się w drobny mak.

(Nie)honorowe wyróżnienie: The 3rd Hospital (tvN), Color of Woman (Channel A), Faith (SBS), Fashion King (SBS), The Korean Peninsula (CSTV), The Marriage Plot (tvN)

Przełomowa rola:

Jo Jung Seok jest jak na razie scene stealerem w każdej ze swoich produkcji – „What’s Up”, „The King 2 Hearts” i filmie „Introduction to Architecture”. Trzydziestoletni debiutant ma za sobą pokaźne doświadczenie teatralne i więcej talentu niż połowa koreańskich aktorów, co od razu zaowocowało wielką popularnością. Mam nadzieję, że będzie z niego wielka gwiazda…

Honorowe wyróżnienie: Han Chae Ah (Hero, OCN / Bridal Mask, KBS / Ohlala Couple, KBS), Jin Se Yeon (Bridal Mask, KBS), Lee Hyun Woo (To The Beautiful You, SBS)

Najlepsza rola idola:

Napisałam w swojej recenzji „Answer 1997”, że nie uważam, żeby Eunji pokazała jakiś wielki talent aktorski, ale nie zmienia to faktu, że sama jej rola Sung Shi Won jest genialna. Chyba najbardziej spodobało mi się to, że całkowicie przełamała swój słodziutki i niewinniutki wizerunek A Pink.

Honorowe wyróżnienie: Jaejoong z JYJ (Dr. Jin, MBC), L z Infinite (Shut Up Flower Boy Band, tvN), Suzy z miss A (Big, KBS), Yoochun z JYJ (Rooftop Prince, SBS)

Najgorsza rola idola:

Potworna rola w złej dramie. Zagranie tej drugiej to najgorsza rzecz, jaka może przytrafić się mało popularnej idolce, bo gdybym nie była fanką Sunny Hill, znienawidziłabym Jubi po roli Ha Soon Shim w „I Love Lee Tae Ri”.

(Nie)honorowe wyróżnienie: Shin z Cross Gene (Big, KBS), Soyeon z T-ary (Haeundae Lovers, KBS), Woohyun z Infinite (The Thousandth Man, MBC)

Najlepszy czarny charakter:

Logika nie trzymała się Kimury Shunjiego, ale Park Ki Woong dobrze zagrał swoją rolę w „Bridal Mask”, tworząc jedną z najbardziej schizofrenicznych postaci. Wystarczy porównać Shunjiego-nauczyciela z Shunjim-superindendentem, a będziecie wiedzieli o czym mówię…

Honorowe wyróżnienie: Kim Seo Hyung (History of Salaryman, SBS), Oh Hyun Kyung (The Great Seer, SBS)

Najlepszy występ komediowy:

Lee Jong Hyuk przeżywa właśnie szczyt popularności, jak każdy członek obsady „A Gentleman’s Dignity” zresztą. Zagrał tam wyjątkowo niedojrzałego, żonatego playboya, który łamał serce swojej żonie niejednokrotnie, ale zdobywał je z powrotem (także moje) z każdym wypowiedzianym „yeobo!”.

Honorowe wyróżnienie: Lee Hyun Woo (To The Beautiful You, SBS), Lee Min Ho, Jung Seok Won & Choi Woo Shik (Rooftop Prince, SBS)

Najbardziej zmarnowany talent:

Nie ma to jak zepsuć dramę medyczną… Myślałam po „Syndrome”, że każda przypada mi do gustu. W dodatku spodziewałam się nie wiadomo czego po newsie, że główna rola w „The 3rd Hospital” należy do Kim Seung Woo… Postacie jego i Kim Min Jung były jednak przeraźliwie jednowymiarowe i całkowicie bez chemii pomiędzy sobą, więc można było równie dobrze wziąć do tych ról jakiś młodych celebrytów.

(Nie)honorowe wyróżnienie: Park Ki Woong (Full House 2, SBS Plus), Uhm Ji Won (Can Love Become Money?, MBN), Yoo Ah In & Lee Je Hun (Fashion King, SBS)

Najlepsza para:

Ich bajkowy romans przeniósł się ze szklanego ekranu do rzeczywistości, a szczerze mówiąc wątpiłam w tę parę, kiedy pierwszy raz przeczytałam o ich angażu w „Queen In Hyun’s Man”… Boże, miej kablówkę w opiece i niech więcej takich par ujrzy światło dzienne!

Honorowe wyróżnienie: Eunji z A Pink & Seo In Guk (Answer 1997, tvN), Kang Hye Jung & Lee Kyu Han (The Marriage Plot, tvN), Moon Chae Won & Song Joong Ki (Nice Guy, KBS)

Najlepsza para alternatywna:

„I Need Romance 2” zostało wręcz stworzone po to, żeby cierpieć wraz z second leadem, który jest lepszy, ale i tak nie może zdobyć dziewczyny… Dzięki tej dramie ujrzałam Kim Ji Seoka w zupełnie innym świetle.

Honorowe wyróżnienie: Sulli z f(x) & Lee Hyun Woo (To The Beautiful You, SBS), Seo In Guk & Hoya z Infinite (Answer 1997, tvN)

Najlepszy bromance:

Sung Joon, L, Yoo Min Kyu, Kim Min Seok, Lee Hyun Jae – ich bromance jako członków zespołu rockowego Angujunghwa o tyle pobił konkurencję, że ich przyjaźń nie zawsze była piękna i kolorowa, chociaż na tyle silna, że potrafiła przetrwać burzę. To największa zaleta „Shut Up Flower Boy Band”.

Honorowe wyróżnienie: Jang Dong Gun, Kim Soo Ro, Kim Min Jong & Lee Jong Hyuk (A Gentleman’s Dignity, SBS)

Reklamy

0 komentarzy dotyczących “Dramy 2012 subiektywnie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: