Przyznam, że z historią jestem na bakier, ponieważ zawsze nienawidziłam tego przedmiotu w szkole i traktowałam go jak zło konieczne, więc wykonywałam absolutne minimum, żeby jakoś go zaliczyć. Nie zmieniło się to u mnie na studiach, chociaż teraz mam przynajmniej jakąkolwiek nabytą wiedzę, gdyż wydaje mi się, że widziałam już w życiu wystarczająco dużo sageuków, aby rozpoznawać poszczególnych władców i kojarzyć, z czego słyną. Zdecydowanie łatwiejsze jest dla mnie zapamiętywanie faktów podczas kilkunastu lub kilkudziesięciu godzin oglądania danej dramy, a akurat moja pamięć jest bardzo chłonna… w określonych przypadkach. Do nich właśnie należą tytuły, nazwy, nazwiska.

Sageuki czy dramy historyczne są stałym elementem repertuaru telewizyjnego. Chyba każdy władca został już zinterpretowany na ekranie w różnoraki sposób, ponieważ zawsze trzeba pamiętać, że mimo wszystko dramy funkcjonują jako rozrywka, a nie szczegółowe biografie. Najpopularniejszym okresem w filmie i telewizji jest oczywiście okres Joseon (od średniowiecza do modernizmu), gdyż zwyczajnie najwięcej o nim wiadomo w porównaniu do starożytnych koreańskich królestw. W niniejszym tekście prześledzę chronologicznie całą dynastię wraz z dodaniem, kto pojawił się w jakiej dramie oraz paru słów na temat danej postaci historycznej. Będę mocno inspirować się tekstem „Rulers of the Joseon Dynasty and KDrama Interpretations” z bloga The Talking Cupboard, dodając coś od siebie. Z pewnością skupię się na tym, aby uwzględnić dramy historyczne, które zostały przeze mnie zrecenzowane.

Potraktujcie to po prostu jako mocno streszczoną „historię Korei dla opornych”. Zacznę więc od ogólnej chronologii władców dynastii Lee z ich królewskimi tytułami w oficjalnej romanizacji (oczywiście nie są to ich prawdziwe imiona):

1392-1398 – Taejo
1398-1400 – Jeongjong, drugi syn Taejo
1400-1418 – Taejong, piąty syn Taejo
1418-1450 – Sejong, szósty syn Taejonga
1450-1452 – Munjong, pierwszy syn Sejonga
1452-1455 – Danjong, jedyny syn Munjonga
1455-1468 – Sejo, drugi syn Sejonga
1468-1469 – Yejong, drugi syn Sejo
1469-1494 – Seongjong, adoptowany syn Yejonga
1494-1506 – Yeonsangun, drugi syn Seongjonga
1506-1544 – Jungjong, czwarty syn Seongjonga
1544-1545 – Injong, pierwszy syn Jungjonga
1545-1567 – Myeongjong, drugi syn Jungjonga
1567-1608 – Seonjo, trzeci syn księcia Deokheunga (siódmego syna Jungjonga)
1608-1623 – Gwanghaegun, trzeci syn Seonjo
1623-1649 – Injo, jedyny syn księcia Jeongwona (siódmego syna Seonjo)
1649-1659 – Hyojong, drugi syn Injo
1659-1674 – Hyeonjong, jedyny syn Hyojonga
1674-1720 – Sukjong, jedyny syn Hyeonjonga
1720-1724 – Gyeongjong, pierwszy syn Sukjonga
1724-1776 – Yeongjo, drugi syn Sukjonga
1776-1800 – Jeongjo, drugi syn księcia Sado (drugiego syna Yeongjo)
1800-1834 – Sunjo, trzeci syn Jeongjo
1834-1849 – Heonjong, jedyny syn księcia Hyomyonga (pierwszego syna Sunjo)
1849-1863 – Cheoljong, bratanek Jeongjo, później adoptowany syn Sunjo
1863-1907 – Gojong, syn księcia Heungseona
1907-1910 – Sunjong, drugi syn Gojonga

Dla waszej ogólnej wiedzy: za największych władców w historii Joseon uznaje się Sejonga (który jako jedyny ma przydomek Wielki) i Jeongjo. Yeonsangun i Gwanghaegun natomiast nie otrzymali po śmierci pełnego królewskiego tytułu, tylko nazywano ich gun czy książętami.

Różnie można nazywać ten okres w historii Korei – era Joseon, dynastia Joseon lub okres dynastii Lee (Yi) od nazwiska jej założyciela, generała Lee Sung Gye, który obalił czterysta-letnie Goryeo i stał się pierwszym królem nowej dynastii pośmiertnie nazwanym Taejo (co zabawne, Taejo to również imię założyciela Goryeo…). Próbowano dość nieudolnie (z powodu ogromnej objętości materiału) przedstawić tę historię w dramie „The Great Seer” (SBS 2012-2013), gdzie w Lee Sung Gye wcielił się Ji Jin Hee. Był też epizod w dramie „Faith” (SBS 2012), w której główna bohaterka ratuje dziecko, które miało się okazać przyszłym generałem, tak więc widać pewne niezgodności czasowe, skoro w obu dramach przedstawiony został jeden z ostatnich króli Goryeo, Gongmin, a wiek obu Lee Sung Gye znacznie się różni.

Ji Jin Hee jako Lee Sung Gye w „The Great Seer” (SBS 2012-2013)

Synowie Lee Sung Gye walczyli między sobą o tron, a największe zapędy przejawiał Lee Bang Won, późniejszy król Taejong, którego jako nastolatka zagrał Choi Tae Jun w „The Great Seer” (i był tam taki sympatyczny…), a na przykład Baek Yoon Shik w „Tree With Deep Roots” (SBS 2011) przedstawił ostatnie chwile życie Taejonga, który w jego interpretacji był przepojonym władzą tyranem. Najpierw zabił dwóch swoich braci, potem przekazał koronę bratu Bang Gwa, który stał się królem Jeongjongiem, jednak nie porządził długo, abdykując i oddając tron młodszemu bratu. Taejong znany był jako bezwzględny król.

Baek Yoon Shik jako Taejong w „Tree With Deep Roots” (SBS 2011)

Kiedy tron przejął w wieku nastoletnim Sejong, syn Taejonga, jego ojciec wciąż de facto panował jako regent. Mogliśmy to zobaczyć właśnie w dramie „Tree With Deep Roots”, gdzie Song Joong Ki grający młodego Sejonga, miał trudności z przeciwstawieniem się ojcu, dlatego wolał uciekać w naukę. Sejong znany jest jednak jako jeden z najwspanialszych władców, który m.in. wprowadził alfabet hangeul, konfucjanizm czy reformy rolnicze. Bardzo często był przedstawiany w dramach i filmach np. przez Han Seok Kyu w „Tree With Deep Roots”, Kim Sang Kyunga w „The Great King Sejong” (KBS 2008), Ahn Sung Ki w „The Divine Weapon” (2008) czy Joo Ji Huna w „I Am a King” (2012).

Joo Ji Hun jako Sejong w filmie „I Am a King” (2012)

Munjong został królem po ojcu, jednak był bardzo chorowity, dlatego Sejong sprawował za niego władzę jako regent. Jego jedyny syn objął tron jako Danjong w bardzo młodym wieku, jednak został zmuszony do abdykacji przez swojego wuja Suyanga, brata Munjonga, który stał się królem Sejo. Mogliśmy tę sytuację zobaczyć w dramie „The Princess’ Man” (KBS 2011), gdzie Danjonga zagrał No Tae Yeob, a Suyanga Kim Young Chul – postacie Park Shi Hoo i Moon Chae Won były już fikcyjne…

Jung Dong Hwan jako Munjong, No Tae Yeob jako Danjong i Kim Young Chul już jako Sejo w „The Princess’ Man” (KBS 2011)

Sejo pomimo zorganizowanego przez siebie krwawego przewrotu politycznego był mądrym i potężnym władcą. Jego następca, król Yejong, rządził niespełna rok i zmarł z powodu choroby. Tron po nim przejął Seongjong, jego adoptowany syn, który był tak naprawdę jego bratankiem. Seongjong nie wsławił się niczym szczególnym, prędzej jego zazdrosna konkubina (jedna z paru niesławnych kobiet w historii Korei), Lady Yoon, która stała się nawet królową, ale później ją zdetronizowano. Przez to, że Seongjong osiadł na tronie w młodym wieku, faktyczną władzę zamiast niego sprawowały jego babcia, królowa Junghee i matka, królowa Insoo. Wcielili się w niego m.in. Baek Sung Hyun w „Queen Insoo” (jTBC 2011-2012) i Go Joo Won w „The King and I” (SBS 2007-2008)

Go Joo Won jako Seongjong w „The King and I” (SBS 2007-2008)

Potem władzę przejął Yeonsangun, syn niesławnej Lady Yoon. Znany jest jako największy tyran, ponieważ zabił wielu ludzi w amoku, kiedy dowiedział się prawdy o śmierci swojej matki, a poza tym prowadził hulaszczy tryb życia, o czym najlepiej można się przekonać z filmu „The King and the Clown” (2005), gdzie zagrał go Jung Jin Young i który bardziej interesował się występami talchum niż sytuacją w państwie. Poza tym był przedstawiony np. przez Jin Tae Hyuna w dramie „Queen Insoo”.

Jung Jin Young jako Yeonsangun w filmie „The King and the Clown” (2005)

Kiedy obalono Yeonsanguna, posadzono na jego miejscu jego brata znanego teraz jako król Jungjong. Próbował naprawić szkody wyrządzone podczas panowania Yeonsanaguna i na przykład otworzył na nowo uniwersytet Sungkyunkwan lub mianował Jang Geum pierwszą kobietą będącą królewskim lekarzem. Zagrał go Lim Ho w „Dae Jang Geum” (MBC 2003-2004).

Lim Ho jako Jungjong w „Dae Jang Geum” (MBC 2003-2004)

Pierwszy syn Jungjonga był murowanym kandydatem do tronu, jednak Injong nie panował długo. Wierzy się, że padł ofiarą otrucia przez swoją macochę, królową Munjeong, która chciała posadzić na tronie własnego syna. Można to zobaczyć w jednej z najnowszych dram, „The Mandate of Heaven” (KBS 2013), gdzie przyszłego Injonga gra Seulong i macocha po nieudanej próbie otrucia i tak konspiruje przeciw niemu, podburzając własnego syna. Po nim tron rzeczywiście przejął jego przyrodni brat, król Myeongjong, który ciągle był pod wpływem swojej matki. Zmarł bez potomka.

Seulong i Seo Dong Hyun jako książęta Lee Ho i Lee Hwan czyli przyszli Injong i Myeongjong w „The Mandate of Heaven” (KBS 2013)

Bez następcy tronu rozpoczęły się poszukiwania odpowiedniego kandydata, a wybór padł na jednego z przyrodnich braci Myeongjonga, którego uczyniono jako adaptowanym synem i zaczął rządzić jako król Seonjo, którego ostatnio możemy widzieć pod postacią Jung Bo Seoka w emitowanej właśnie dramie „The Goddess of Fire, Jung Yi” (MBC 2013). Podczas jego panowania wprowadzono wiele reformacji, jednak nie zostały one dobrze zapamiętane, gdyż w tym czasie (koniec szesnastego wieku) Japonia najechała Koreę, zostawiając państwo w zgliszczach. Seonjo oddał władzę swojemu synowi Gwanghae, umierając niespodziewanie, co spotkało się ze sprzeciwem Północnej Frakcji, która wspierała jego młodszego brata Yeongchanga. Gwanghae nigdy nie otrzymał królewskiego tytułu, dlatego nazywany jest Gwanghaegunem i przez lata przedstawiany był jako tyran, chociaż ostatnio zmalała negatywna opinia o nim. Na pewno rządził twardo, choć mądrze, ponieważ musiał odbudować kraj po inwazji japońskiej. Gwanghaegun był grany dotychczas m.in. przez Kim Seung Soo w „Heo Joon” (MBC 1999-2000), Ji Sunga w „The King’s Woman” (SBS 2003-2004), Lee Byung Huna w filmie „Masquerade” (2012) i teraz Lee Sang Yoona w „The Goddess of Fire, Jung Yi”.

Lee Byung Hun jako Gwanghaegun w filmie „Masquerade” (2012)

Gwanghaegun został obalony w przewrocie politycznym. Frakcja, która tego dokonała, posadziła na tronie jednego z wnuków Seonjo znanego jako król Injo. On z kolei musiał sobie poradzić z dwoma najazdami mandżurskimi, a jego własny syn stał się nawet ich zakładnikiem. Kiedy książę Sohyeon powrócił do Korei, chciał tam wprowadzić chrześcijaństwo i inne zachodnie nauki, które poznał w Chinach, jednak zginął z rąk samego Injo podjudzanego przez swoją konkubinę Jo (jedną z najsłynniejszych femme fatale w historii), który uczynił dziedzicem swojego drugiego syna. Jest to temat aktualnie emitowanej dramy „War of Flowers” (jTBC 2013), gdzie Injo gra Lee Deok Hwa, jednak wcielali się w niego również Kim Chang Wan w „Iljimae” (SBS 2008) i Kim Gab Soo w „Chuno” (KBS 2010).

Lee Deok Hwa jako Injo w „War of Flowers” (jTBC 2013)

Książę Bongrim stał się królem Hyojongiem, który chciał kontynuować dzieło Gwanghaeguna i odrestaurować państwo po wojnach. Postać nie doczekała się jeszcze dramy lub filmu, gdyż była do tej pory tylko przelotnie przedstawiana, najczęściej jako książę, tak jak w „War of Flowers”, gdzie gra go Kim Joo Young. Jego jedyny syn objął tron jako król Hyeonjong, którego możemy znać z roli Han Sang Jina w „The Horse Doctor” (MBC 2012-2013).

Han Sang Jin jako Hyeonjong w „The Horse Doctor” (MBC 2012-2013)

Hyeonjong również miał tylko jednego syna, który odziedziczył po nim tron, a jest to słynny Sukjong. Jest on szczególnie znany w popkulturze z powodu konfliktu jego kobiet o fotel królowej, przez który znana jest druga wielka femme fatale – Jang Hee Bin. Sukjong zmagał się z tymi samymi konfliktami między frakcjami, co jego ojciec, ale był surowszym królem i wiele razy doprowadził do hwanguk czyli wymiany całego gabinetu. Był on często przedstawiany w dramach z powodu popularności tematu Jang Hee Bin, a jednymi z najnowszych odtwórców byli Jeon Kwang Ryul w „Jang Hee Bin” (KBS 2002), Ji Jin Hee w „Dong Yi” (MBC 2010) i Yoo Ah In w „Jang Ok Jung Lives in Love” (SBS 2013).

Yoo Ah In jako Sukjong w „Jang Ok Jung Lives in Love” (SBS 2013)

Następcą tronu był początkowo Gyeongjong, syn Jang Hee Bin, ale zmarł po czterech latach, a koronę przejął syn Choi Sook Bin, znany później jako Yeongjo. Był on mądrym władcą, za panowania którego kraj wreszcie zdawał się stawać na nogi po wojnach ubiegłego wieku, ale oczywiście pamięta się tylko te złe rzeczy i Yeongjo znany jest ze spowodowania śmierci swojego syna, księcia Sado. Pomimo tego to właśnie syn Sado stał się następnym królem. Jeongjo jest jednym z najpopularniejszych władców w popkulturze, wielokrotnie przedstawiany w dramach i filmach. Jego panowanie znane było jako okres reformacji, gdyż ciężko pracował, aby oczyścić imię swojego ojca, dlatego uznawany jest za drugiego największego króla dynastii Joseon po Sejongu. Zagrali go m.in. Lee Seo Jin w „Yi San” (MBC 2007-2008), Ahn Nae Sang w „Conpiracy in the Court” (KBS 2007), Bae Soo Bin w „The Painter of the Wind” (SBS 2008), Jo Sung Ha w „Sungkyunkwan Scandal” (KBS 2010), Hong Jong Hyun w „Warrior Baek Dong Soo” (SBS 2011) i będzie grany przez Hyun Bina w jego zapowiedzianym filmie „The King’s Wrath” (2014).

Bae Soo Bin jako Jeongjo w „The Painter of the Wind” (SBS 2008)

Kiedy Jeongjo niespodziewanie zmarł, królem stał się Sunjo, jednak był wtedy bardzo młody, dlatego faktyczną władzę sprawowała jego macocha, królowa Jeongsun. Syn Sunjo, książę Hyomyeong, zmarł zanim doczekał się własnej koronacji, dlatego następnym królem został jego syn, znany później jako Heonjong. Nie miał za bardzo wiele do roboty, ponieważ rząd opanował klan Andong Kim. Zmarł, nie mając potomka, dlatego następnego władcę wybrano z rodziny królewskiej i stał się nim potomek księcia Sado, Cheoljong. On również był marionetką klanu Andong Kim, który rósł w siłę i w dodatku był analfabetą.

Kim Byung Se jako Cheoljong w „Dr. Jin” (MBC 2012)

Cheoljong również zmarł bez potomka, więc wybrano po raz kolejny króla z dalszej rodziny i został nim Gojong, syn księcia Heungseona. W dramie „Dr. Jin” został przedstawiony jego skomplikowany wybór, chociaż nie wierzyłabym akurat tej dramie, jeśli chodzi o historyczną zgodność. Przez pierwsze lata jego panowania faktyczną władzę sprawował jego ojciec. Gojong musiał wytrzymać wiele presji ze strony ruchu Donghak, Japończyków i Rosjan. Próbował westernizować kraj, jednak będzie pewnie znany głównie z wpuszczenia Japończyków na koreański teren, którzy potem zmusili go do abdykacji.

Park Hee Sun jako Gojong w filmie „Coffee” (2012)

Ostatnim królem Korei był Sunjong, syn Gojonga, jednak nie nacieszył się tym długo, ponieważ w 1910 roku Japonia dokonała całkowitej aneksji Korei.

Reklamy

Written by Miica

Była studentka filologii koreańskiej, wielka fanka koreańskiego kina i dram.

4 komentarze

  1. Nie zgodzę się opinii o Gwanghae. Z powodu emisji „Boginki ognia”,trochę „przeleciałem” stron by dowiedzieć się więcej o nim. Co się dowiedziałem, że był to sprytny polityk na arenie międzynarodowej,odbudował kraj po najeździe.Jedyna wada- nie był lubiany przez frakcje, choć starał się uformować rząd „wielopartyjny”,nie zyskał przychylności ani jednej ani drugiej strony.Z artykułów wynika, iż był po stokroć mądrzejszym władcą od następnego króla – Injo, który to wsławił się nieudolnością swoich rządów. A że nie doczekał się tzw pośmiertnego tytułu, cóż historia bywa niesprawiedliwa.A postać Gwang Hae pokazano jeszcze w „Tamrze”( ten zwariowany starzec), gdzie przebywał po zdetronizowaniu.

    Polubienie

  2. Bardzo interesujący post :) Ja także nie przepadam za historią i dlatego długo opierałam się oglądaniu dram historycznych, jednak z czasem i te polubiłam, chociaż można się nieco pogubić w tym, kto w jakiej kolejności rządził :) pozdrawiam

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s