PunchZnane też jako: Beat, Ddaeryeo, 때려

Na podstawie: pomysł oryginalny

Gatunek: sportowy, romans

Ilość odcinków: 16 x 70 min.

Premiera: 2003

Obsada: Shin Min Ah, Joo Jin Mo, Sung Shi Kyung, So Yi Hyun, Lim Sung Eon, Jo Hye Ryun, Ahn Seok Hwan, Hwang In Young, Go Joo Won, Kim Bin Woo, Jung Shi Woo, Kim Mi Sook, Yoon Ki Won

.

Śladami brata

Jang Yoo Bin od długiego czasu mieszkała po śmierci rodziców jedynie ze swoim starszym bratem, który zarabiał na ich utrzymanie jako bokser i prowadził  pojangmacha. Sama bardzo interesuje się tym sportem, ale Yoo Chul nie chce, żeby szła w jego ślady. Niestety wkrótce umiera wskutek obrażeń doznanych podczas pojedynku na ringu z Lee Han Sae, który mając ogromne poczucie winy, znika do wojska.

Parę lat później Han Sae zrezygnował ze sportu i zarządza dyskoteką razem z kumplami. Yoo Bin przejęła po bracie pojangmacha, a także para się różnymi pracami dodatkowymi razem ze swoją przyjaciółką ze szkoły Bong Mirą. Kiedy Han Sae spotyka pewnego wieczoru Yoo Bin w jej miejscu pracy, które stoi przed jego klubem, ona go poznaje jako kolegę swojego brata, innego zawodnika. Nie ma pojęcia, że to z jego powodu Yoo Chul umarł, a Han Sae oczywiście nie przyznaje się jej do tego. Zamierza jednak zająć jego miejsce i stać się oppą dla Yoo Bin, która zaczyna pod jego okiem trenować boks w klubie sportowym należącym do ojca Miry. Reszty można się domyślić – główni bohaterowie zakochują się w sobie po cichu, wciąż udając nawzajem, że łączy ich tylko relacja a’la rodzeństwo, a kiedy Yoo Bin dowie się, że jej brat umarł właśnie po pojedynku z Han Sae, będzie wielki melodramat i negacja. Second leadami są bogata i wredna rywalka Yoo Bin jeszcze z czasów liceum Oh Hae Mi oraz odkrywca talentów Jo Sung Woo, który wypatrzył bohaterkę na ulicy i od tej pory dostał obsesji na jej punkcie.

Drama sportowa, która się udała

Gatunek sportowy w koreańskich dramach ma się bardzo słabo, ponieważ z tego, co widziałam, sport jest w nich traktowany jako wielka metafora całego życia, co jest na mój gust zbyt pompatyczne lub wręcz przeciwnie – może też zostać zdegradowanym na rzecz wątków romantycznych. „Punch” raczej nie przyciąga potencjalnych widzów na pierwszy rzut oka, bo niby co w tej dramie może? Shin Min Ah, dla której jest to pierwsza główna rola w serialu, gra bokserkę-amatorkę, czego wcześniej kompletnie nie potrafiłam sobie wyobrazić. Zakładając, że zobaczy się aktorkę w roli, która wizerunkowo do niej nie pasuje oraz wszystko stanie się pod koniec melodramatem jak w każdej starej dramie, większość pewnie machnie ręką na „Punch”, bo nie jest to nawet tytuł, który zapisał się w historii dram.

Shin Min Ah wypadła jednak dość wiarygodnie, mimo że nie mogłam się przyzwyczaić do widoku obijania jej ślicznej twarzy. Pomimo wielu odcinków, w których główni bohaterowie uparcie negowali swoje uczucia, a second leadzi byli już naprawdę nie do zniesienia, element sportowy wciąż miał się bardzo dobrze w „Punch”. Wspólne treningi Yoo Bin i Han Sae w czasie, kiedy ona go ignorowała, dawały zupełnie inny melodramat niż gdyby mieli tylko rzucać za sobą ukradkowe, bolesne spojrzenia.

Poza sportem drugim czynnikiem, który wyróżnia „Punch” na tle ówczesnych dram, jest ilość bohaterów. Jeśli spojrzeć na stare melodramaty, obsada składa się przeważnie z czterech głównych bohaterów, jakiś rodziców i ewentualnie innych krewnych lub sidekicków, którzy odgrywają marginalną rolę. W tym serialu zobaczycie oczywiście czworokąt miłosny, a second leadzi tradycyjnie będą naprawdę irytujący (So Yi Hyun gra irracjonalną, rozpuszczoną bogaczkę, a balladzista Sung Shi Kyung jest zwyczajnie beznadziejny w swojej pierwszej i ostatniej dramie). Niemniej jednak namiastka świata w „Punch” jest jednym z bardziej realistycznych obrazów spośród starszych dram. Składa się on oczywiście z grupy niewyobrażalnie powiązanych ze sobą ludzi, ale byli bardzo sympatyczni, a ich wątki nie były oddzielnym zapychaczem, tylko zgrabnie łączyły się w całość z całą dramą.

Bong Mira chodzi z Heung Soo, który pracuje razem z Han Sae w dyskotece, ale wpada jej w oko trenujący w klubie jej ojca tajemniczy Yoon Pyo (debiut aktorski Go Joo Wona!). Była koleżanka z klasy Yoo Bin i Miry, Seo Ji Soo, jak się okazuje też została bokserką i wkrótce przechodzi do ich klubu, zabierając sobie Heung Soo, kiedy Mira teoretycznie z nim zrywa. Inną kobietą, która tam trenuje, jest Joo Ae Ri w średnim wieku, która osiąga kiepskie wyniki w pracy i jest wiecznie dręczona przez menadżera Nama, który jednak później zaczyna ją wspierać w karierze sportowej. Sekretarka Yoon, która sekretnie podkochuje się w Jo Sung Woo, pomaga Hae Mi w jej sabotażach. Natomiast ojciec Miry podrywa matkę Han Sae… Naprawdę, chyba po raz pierwszy mogłam od razu wpisać mnóstwo nazwisk w obsadzie bez zastanawiania się czy mieli dostatecznie dużą rolę. Nie będę jednak ukrywać, że najlepszym punktem „Punch” jest Joo Jin Mo, którego po raz pierwszy widziałam w lżejszej roli. Lee Han Sae jest bohaterem, którego można uznać na pierwszy rzut oka za playboya, bo rzeczywiście jest trochę takim pozerem na początku, ale incydent z Jang Yoo Chulem sprawia, że poważnieje i staje się oppą, na którym można polegać. Joo Jin Mo stworzył naprawdę świetną parę z Shin Min Ah, która była wówczas zielona, ale w sumie ich połączenie było bardzo świeże.

Ogólnie całe „Punch” można uznać za takie, patrząc w kontekście 2003 roku. Sceny kobiecego boksu były trochę słabe, choć Joo Jin Mo w ringu to świetny widok. Z uporem maniaka powtarzano piosenkę Fighter od Christiny Aguilery, ale koniec końców „Punch” jest dramą, w której przynajmniej coś się dzieje, nawet w ostatniej, melodramatycznej części. Wtedy właśnie naprawdę doceniłam drugoplanową obsadę, która zdecydowanie przyćmiła ponurą wówczas postać Jang Yoo Bin. „Punch” to po prostu drama sportowa, która się udała.

Zdobyte nagrody

2003 SBS Drama Awards:

  • Excellence dla Joo Jin Mo
  • New Star Award dla Shin Min Ah
  • New Star Award dla So Yi Hyun

Ocena:

Fabuła – 6/10

Kwestie techniczne – 6/10

Aktorstwo – 7/10

Wartość rozrywki – 8/10

Średnia – 6,75

Reklamy

Written by Miica

Była studentka filologii koreańskiej, wielka fanka koreańskiego kina i dram.

One comment

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.