Pitch-Black DarknessZnane też jako: Darkness, Pitch Black, Chilheuk, 칠흑

Gatunek: dramat

Premiera: 2014

Obsada: Danny Ahn, Kwak Jung Wook, Kim Sun Kyung, Kang Ui Shik

.

Scenariusz „Pitch-Black Darkness” zajął drugie miejsce w corocznym konkursie scenopisarskim KBSu. Z pewnością potrafię zrozumieć dlaczego – mroczny temat samobójstwa, depresyjny klimat, który nie nadaje się na dłuższą serię, ale zawsze można ambitnie nakręcić Drama Special itd. „Pitch-Black Darkness” cieszy się generalnie bardzo pozytywnymi recenzjami, ale chyba tylko ja miałam odczucie, że to wszystko było takie pretensjonalne… Nie nazwę tego oryginalnym Drama Special ani nawet artystycznym.

Troje głównych bohaterów „Pitch-Black Darkness” związanych jest śmiercią licealisty Woo Mina, który został potrącony przez autobus. Jego kierowca Hyun Tae zostaje oczywiście zawieszony, ale czuje wielką niesprawiedliwość, ponieważ widział wzrok Woo Mina przed potrąceniem go i jest pewny, że umyślnie rzucił się pod autobus w akcie samobójstwa. Zrozpaczona matka ofiary nachodzi Hyun Tae i wyzywa go od morderców, dlatego on postanawia odnaleźć oprawców chłopaka. Znajduje Jung Wooka, byłego najlepszego przyjaciela Woo Mina, który w liceum dołączył do jego gnębicieli. Nie miał nawet pojęcia, że Woo Min zginął, ale Hyun Tae wyżywa się na nim, zwalając na niego całą winę. Jednak po pewnym czasie nie jest dłużej tak pewny swoich przekonań i w pewien sposób zaprzyjaźnia się z Jung Wookiem.

Główny problem przedstawiony w „Pitch-Black Darkness” to pytanie, kto jest rzeczywistym oprawcą, a kto ofiarą. Dodać do tego chwaloną przez innych anatomię poczucia winy i wszystko brzmi całkiem nieźle, co nie? Ja jednak uważam, że „Pitch-Black Darkness” idzie donikąd. Z jednej strony czego innego miałabym wymagać, kiedy drama podejmuje się depresyjnego tematu? Jeśli chodzi o szkolny bullying i koreańską presję dobrego wykształcenia, to właściwie nie ma odpowiedzi, mimo że powstało już tak wiele tytułów na ten temat.

Zatem „Pitch-Black Darkness” nie wnosi niczego nowego. Bohaterowie najpierw rozpaczają każdy nad sobą, a dopiero potem przychodzi czas na jakieś ich przemyślenia, kiedy dostrzegają inne rzeczy poza sobą. Śmierć Woo Mina była naturalnie efektem wielu czynników, ale zakończenie tego Drama Special nie wzbudziło we mnie większych emocji, tym bardziej jakiegoś katharsis. To właśnie było dla mnie pretensjonalnością – branie się za ambitny temat i nawet niezadrapanie jego powierzchni.

Reklamy

Written by Miica

Była studentka filologii koreańskiej, wielka fanka koreańskiego kina i dram.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s