2015 Grand Bell Awards

Zawsze uważałam, że gale koreańskich gal filmowych są tymi „lepszymi” w porównaniu do swoich dramowych odpowiedników, ponieważ mimo wszystko wydawało mi się, że wyróżnienia częściej otrzymywali zasługujący na to aktorzy niż popularne gwiazdki (nie mówię oczywiście o nagrodach popularności). Było parę „kontrowersji” jak na przykład nagrodzenie w zeszłym roku najsłabszej ze wszystkich nominowanych Son Ye Jin za „The Pirates”, ale zdążyłam się już przyzwyczaić do dawania nagród po prostu tym, którzy przyszli. Jednak w tym roku organizatorzy Grand Bell Awards musieli przełknąć naprawdę wielką gulę…

„Kontrowersje” zaczęły się już wcześniej w tym roku, kiedy zapowiedziano, że tym razem obecność jest absolutnie obowiązkowa, bo producenci Grand Bell Awards nie chcą, żeby nagrody odbierali inni ludzie w imieniu zwycięzców. Niby od zawsze wiadomo, że i tak daje się je tym, którzy przyszli, niemniej jednak środowisko filmowe oburzyło się… Prawdziwe kontrowersje zaczęły się dwa dni wcześniej, kiedy pojawił się szokujący news, że wszyscy nominowani w kategorii najlepszy aktor(ka), czyli aż dziewięć osób, postanowiło w ramach protestu zignorować całkowicie galę i w ogóle nie przyjść, skoro i tak nagrody Grand Bell Awards są pozbawione większej wagi. Później do bojkotu dołączyli nawet reżyserowie…

Szok, co nie? Normalnie czekałabym na wyniki gali, ale przy takim obrocie spraw wręcz chciałam obejrzeć galę na żywo, żeby przekonać się, co właściwie z niej zostanie. Nie została przecież odwołana. Prowadzącymi zostali aktorzy Shin Hyun Jun i Han Go Eun, chociaż można było odnieść wrażenie, że ktokolwiek by się pojawił, byłby tym „gorszym” w porównaniu do protestujących. Zatem byłam bardzo ciekawa, kto by się odważył nie przystać do bojkotu…

Złapałam galę już po jej rozpoczęciu i pierwsze, co zobaczyłam, to twarz Lee Min Ho, który, jak się później dowiedziałam, dostał nagrodę dla najlepszego nowego aktora. Oczywiście nie mogło zabraknąć jakiegoś wabika dla chińskich fanów, którzy wypełniali widownię oraz płacili spore pieniądze, aby głosować. Zresztą to również był przedmiot kontrowersji – rozumiem głosowanie w kategorii nagroda popularności, ale żeby głosować również w innych kategoriach?! Jaką to daje wartość Grand Bell Awards?!

Tak czy siak, jeśli chodzi o samą galę, nie ma co jej relacjonować. Siłą rzeczy dawano nagrody ludziom, którzy nie przyszli, a zbierał je prowadzący Shin Hyun Jun. Pewnie dlatego po raz pierwszy w historii wymyślono kategorię „zagraniczną” – nagrodzono dwoje chińskich aktorów, najwyraźniej po to, żeby ktoś wreszcie zjawił się na scenie i przemawiał trochę dłużej, aby gala nie skończyła się po godzinie. Z tego powodu występy towarzyszące gali również były dłuższe, chociaż w sumie wyszło to na dobre – zamiast kpopu można było zobaczyć występ jakiegoś gitarzysty oraz medley piosenek z musicalu „Nędznicy”. Nie zabrakło także materiałów filmowych niczym na galach nagród dramowych.

Tak w ogóle chciałam na początku ponarzekać na same nominacje, które co roku są prawie takie same (choć w tym roku Yoo Ah In został doceniony, płaczę!), ale chyba nie ma już sensu, kiedy producenci Grand Bell Awards dostali w tym roku o wiele bardziej dotkliwy policzek w twarz. Nikt z aktorów pierwszoplanowych i drugoplanowych nie był obecny, żeby odebrać swoją nagrodę… Gala była żenująca w oglądaniu, ale paradoksalnie była pewnie najbardziej sprawiedliwą od lat. Podziwiam Shin Hyun Juna i Han Go Eun za podjęcie się prowadzenia tego. Nadchodzące Blue Dragon Film Awards wyglądają o wiele bardziej obiecująco, chociażby w kwestii różnorodności nominowanych, którzy nie są jedynie z Top 5 tegorocznego box office… Nie liczę jednak na to, że dadzą najważniejsze nagrody czemuś innemu niż sentymentalnemu, banalnemu „Ode to My Father”, które jest największym hitem tego roku…

Lista zwycięzców:

Najlepszy film:

Assassination
Northern Limit Line
Ode to My Father
The Throne
Veteran

Najlepsza reżyseria:

Choi Dong Hun (Assassination)
Kim Sung Ho (How to Steal a Dog)
Lee Jun Ik (The Throne)
Oh Seung Wook (The Shameless)
Ryu Seung Wan (Veteran)
Yoon Je Gyun (Ode to My Father)

Najlepszy nowy reżyser:

Baek Jong Yeol (The Beauty Inside)
Han Jun Hee (Chinatown)
Jo Geun Hyun (Late Spring)
Kim Kwang Tae (The Piper)
Lee Byung Hun (Twenty)

Najlepszy aktor:

Ha Jung Woo (Assassination)
Hwang Jung Min (Ode to My Father)
Son Hyun Joo (The Chronicles of Evil)
Yoo Ah In (The Throne)
Yoo Ah In (Veteran)

Najlepsza aktorka:

Han Hyo Joo (The Beauty Inside)
Jeon Ji Hyun (Assassination)
Kim Hye Soo (Chinatown)
Kim Yoon Jin (Ode to My Father)
Uhm Jung Hwa (Wonderful Nightmare)

Najlepszy aktor drugoplanowy:

D.O z EXO (Cart)
Jin Goo (C’est Si Bon)
Oh Dal Soo (Assassination)
Oh Dal Soo (Ode to My Father)
Yoo Hae Jin (Veteran)
Yoo Yeon Seok (The Royal Tailor)

Najlepsza aktorka drugoplanowa:

Jang Yoon Joo (Veteran)
Kim Hae Sook (The Throne)
Kim Hye Ja (How to Steal a Dog)
Kim Young Ae (Cart)
Ra Mi Ran (Ode to My Father)

Najlepszy nowy aktor:

Kang Ha Neul (Twenty)
Lee Hyun Woo (Northern Limit Line)
Lee Min Ho (Gangnam 1970)
Park Seo Joon (The Chronicles of Evil)
Yeo Jin Goo (Shoot Me in the Heart)

Najlepsza nowa aktorka:

Hong Ah Reum (Makgeolli Girls)
Jang Yoon Joo (Veteran)
Lee Re (How to Steal a Dog)
Lee Yoo Young (Late Spring)
Park So Dam (The Silenced)
Seolhyun z AOA (Gangnam 1970)

Najlepszy scenariusz:

Assassination
The Beauty Inside
Northern Limit Line
Ode to My Father
Veteran

Najlepsze zdjęcia:

Assassination
Late Spring
Ode to My Father
The Royal Tailor
Veteran

Najlepsze oświetlenie:

Assassination
Ode to My Father
The Silenced
The Royal Tailor
Veteran

Najlepszy montaż:

Assassination
The Beauty Inside
Northern Limit Line
Ode to My Father
Veteran

Najlepsza muzyka:

Assassination
C’est Si Bon
Ode to My Father
The Tenor: Lirico Spinto
The Throne

Najlepszy dźwięk:

Assassination
Ode to My Father
The Royal Tailor

The Tenor: Lirico Spinto
Veteran

Najlepsze kierownictwo artystyczne:

Assassination
Ode to My Father
The Royal Tailor
The Throne
The Treacherous

Najlepsze kostiumy:

Assassination
Ode to My Father
The Royal Tailor
The Throne
The Treacherous

Najlepsze osiągnięcie techniczne:

Ode to My Father

Najlepsza produkcja:

Ode to My Father

Nagroda popularności:

Kim Soo Hyun, Gong Hyo Jin

Nagroda przysługi dla koreańskiego kina:

Jung Chang Hwan, Yoon Il Bong

Nagroda dla gwiazdy zagranicznej:

Gao Yuanyuan, Sun Honglei

Zdjęcia z czerwonego dywan:

(czyt. nominowani w kategorii nowy aktor + mało znane nazwiska, które się załapały na wręczanie nagród duchom)

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s