Drinking Solo

Drinking SoloZnane też jako: Let’s Drink, Drinking Alone, Honsulnamnyeo,

Na podstawie: pomysł oryginalny

Gatunek: komedia romantyczna, workplace drama

Ilość odcinków: 16 x 70 min.

Premiera: 2016

Obsada: Park Ha Sun, Ha Seok Jin, Gong Myung, Key (SHINee), Kim Dong Young, Hwangwoo Seul Hye, Min Jin Woong, Kim Won Hae, Jung Chae Yeon (DIA)

.

Alkohol na smutki?

Kiedy tvN i związany z nim konglomerat CJ E&M zapowiedzieli powstanie „Drinking Solo”, reakcje były bardziej skomplikowane niż w przypadku macierzystego „Let’s Eat”, którego ta drama jest tematycznym spin-offem. Przejście od samotnego żywienia się w wielkim mieście, co jest raczej wstydliwe w kulturze koreańskiej (sama czułam się fatalnie, nie mając z kim zjeść na mieście i zamykałam się wtedy w pokoju z żarciem na wynos – stąd taki rozwój najróżniejszych usług dostawczych w Korei!), do jeszcze bardziej budzącego spojrzenia samotnego picia wydaje się być bardzo naturalnym, wręcz oczekiwanym pomysłem, no ale właśnie… jak drama może promować picie w pojedynkę, które jest potocznie kojarzone z alkoholizmem?

Pomyślałam sobie tez przy tym, że „Drinking Solo” z pewnością będzie wypełnione product placement produktów CJ E&M, bo po to właśnie powstają te dramy „kulinarne” tvNu – żeby wytworzyć trend, a potem go wycisnąć do ostatniej kropli, sprzedając powiązane produkty. Całe szczęście, że drama nie reklamowała konkretnego alkoholu, tylko przekąski do niego, ale chyba widzicie, że ogólnie nie można było inaczej podchodzić do „Drinking Solo” niż ostrożnie.

Na szczęście znowu podziała magia tvNu. Oto mamy swego rodzaju powrót do czasów sprzed wielkich gwiazd i blockbusterowych fabuł. W „Drinking Solo” główne role grają popularni aktorze, ale niekoniecznie gwiazdy, mamy kilka świeżych nazwisk, oczywiście wiele PPL, ale jednocześnie wielkie serce włożone w tę dramę, która przyciągnęła mnie nie tyle foodpornem czy romansem, przyznam zresztą, że jako komedia romantyczna „Drinking Solo” nie dorównuje innym od tej stacji telewizyjnej, ale po prostu swoimi bohaterami, do których problemów z łatwością można było się odnieść. To nie była nawet kwestia doskonałego aktorstwa, ale bohaterów idealnie dopasowanych do odgrywających ich aktorów.

Natomiast jeśli chodzi o śliski temat alkoholu od samego początku zostajemy ustawieni na poprawne myślenie czyli ideę głównego bohatera, snobistycznego Jin Jung Seoka (Ha Seok Jin). Po całym dniu pracy w hakwonie (szkole popołudniowej), gdzie wykłada historię dla tych, którzy chcą zdać egzamin na urzędników państwowych, jego jedynym hobby i najlepszych wytchnieniem jest kieliszek drogiego alkoholu przy drogim jedzeniu w drogiej restauracji, słuchając przy tym muzyki klasycznej. To jego chwila dla siebie, pławienie się w uwielbianym luksusie, ale przy tym pilnuje stężenia alkoholu we krwi, bo nie lubi się upijać jak „tani” ludzie. Dosłownie wszystkiemu nadaje klasę – wysoką lub niską – i generalnie jest profesjonalnym człowiekiem, z którym nie da się wytrzymać osobiście.

Kawałek życia

Pozostali bohaterowie to jego współpracownicy i uczniowie. Główną bohaterką jest nowa lektorka koreańskiego Park Ha Na (Park Ha Sun), której ciężko się przyzwyczaić do życia w Noryangjin i systemu pracy, w której wszyscy są dla ciebie mili, ale kiedy przychodzi do frekwencji na wykładach i popularności, potrafią kopać pod sobą dołki. Mamy nauczycielkę angielskiego Hwang Jin Yi (Hwangwoo Seul Hye), która kusi uczniów na swój seksapil, wykładowcę administracji Min Jin Woonga (Min Jin Woong), którego konceptem jest naśladowanie celebrytów i postaci fikcyjnych, no i dyrektora Kim Won Hae (Kim Won Hae), który podlizuje się Jung Seokowi jako największej gwieździe swojej szkoły.

Z drugiej strony mamy uczniów – tych, którym bardzo zależy na zdaniu trudnego egzaminu i tworzą w Noryangjin wręcz subkulturę ludzi poświęcających nauce wszystkie siły i tych, którzy nie mają pomysłu na życie i próbują po studiach zdać ten egzamin, skoro nie znaleźli zatrudnienia nigdzie indziej. Główna trójka przyjaciół należy raczej do tej drugiej kategorii, żyjąc z dnia na dzień, raz się ucząc, raz tracąc motywację, dużo marząc i dużo pijąc. Mamy porządnego Jin Gong Myunga (Gong Myung), bogatego, beztroskiego i nieco ekscentrycznego Kim Ki Buma (Key) oraz łajzę Kim Dong Younga (Kim Dong Young) z wielkim poczuciem winy wobec swojej dziewczyny i niezamożnej rodziny.

Jak się przeplatają wątki tych dwóch grup bohaterów w „Drinking Solo”? Gong Myung jest młodszym bratem Jung Seoka i nie przyznają się do siebie nawzajem, dlatego dość późno odkryją ze zgrozą, że są w trójkącie romantycznym z Park Ha Ną. Poza tym drama jest bardziej takim ensemble piece składającym się z wielu drobnych wątków bohaterów – niekoniecznie jakiś bardzo głębokich, ale poruszających widza w odpowiednich momentach, kiedy zajrzymy pod ich fasadę, jaką utrzymują w szkole/pracy. Alkohol nie staje się w tej dramie lekiem na problemy, ale daje w gorączkowym życiu chwilę na odstresowanie się. Pod tym względem realizm i uniwersalność „Drinking Solo” są porażające, mimo że emocje bohaterów dramatycznie podkręcone.

Jeśli chodzi o gatunek komedii romantycznej, do której w sumie zaliczam „Drinking Solo”, kwestia tkwi w tym, że drama jest komediowa w swoich wątkach romantycznych, które są liczne, skomplikowane i głównie niespełnione, natomiast już nie nazwę jej romansem, bo więcej tu było krzywdzonych uczuć niż radości z bycia zakochanym. Jest to rozczarowujące, zważywszy na to, że dramy tvNu przyzwyczaiły nas do porywających historii miłosnych, ale ta drama, jak i seria „Let’s Eat”, skupiają się bardziej na obyczajowości, a te wątki to po prostu taki niezbędny element koreańskich seriali.

Dlatego powtórzę i podkreślę – największą zaletą „Drinking Solo” jest umiejętność połączenia się z widzem i wywołania w nim osobistych wspomnień i emocji. Drama była dla mnie zarówno przygnębiająca, wzruszająca, jak i pocieszająca. Absolutnie nie jest szczytem telewizyjnej sztuki, ale jej szczerość czasem poraża, szczególnie jeśli też mieliście okres, w którym kompletnie nie wiedzieliście co robić w życiu.

Ocena:

Fabuła – 7/10

Kwestie techniczne – 6/10

Aktorstwo – 7/10

Wartość rozrywki – 8/10

Średnia – 7/10

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s