Znane też jako: Adeukhi Meon Chum, 아득히 먼 춤

Gatunek: dramat

Premiera: 2016

Obsada: Lee Sang Hee, Goo Gyo Hwan

 

Coroczny cykl KBSu Drama Special obfituje w „sympatyczne” filmy telewizyjne z mniej popularnymi aktorami, którzy mają okazję się wykazać, nudnawe obyczajówki i pojedyncze perełki gatunkowe, ale chyba do tej pory żadna z tych produkcji nie zaskoczyła mnie tak jak „Dance From Afar”… Jest to naprawdę kawałek artystycznego kina niezależnego, a nie drama, chociaż właśnie przez to nie miało szans na większy rozgłos. Sama w 2016 roku po prostu bym to pominęła, ale obecnie poznałam kilka nazwisk i to właśnie sprawiło, że postanowiłam sięgnąć wstecz po to Drama Special.

Po pierwsze, jest to niezwykle ciekawa pod względem artystycznym produkcja PD Lim Se Juna, który już się stał dla mnie drugim po Kim Yong Soo reżyserem KBSu, którego wyczekuję i wiem, że zaspokoi moje potrzeby „wizualne”. „Dance From Afar” charakteryzuje się tym samym stylem, co nakręcone rok później „Slow” z Kwak Dong Yeonem – prawie absolutny brak muzyki w tle, długie ujęcia bez dialogów, uwypuklone efekty dźwiękowe, posępność, emfaza na tłumione emocje… Natomiast w główne role wcielają się kompletnie nieznani wówczas aktorzy, którzy obecnie mają za pasem ważne nominacje aktorskie za filmy niezależne, które zaznaczyły ich na mapie – Lee Sang Hee znana z „Our Love Story” i Goo Gyo Hwan z „Jane”, dla którego wciąż jest to jedyny występ „telewizyjny” w karierze.

Wcielają się oni odpowiednio w studentów sztuki – scenarzystkę Choi Hyun i reżysera Shin Pa Ranga, którzy współpracowali razem nad „niemożliwą” sztuką teatralną z gatunku science-fiction i nie mogli dojść do porozumienia w sprawie jej zakończenia. „Dance From Afar” zaczyna się od wiadomości, iż Pa Rang popełnił samobójstwo, a Hyun jako jedyna wobec tej sytuacji zachowuje intrygujący spokój. Studenci na uczelni chcą zorganizować poświęcony mu memoriał, a ona zostaje poproszona o wystawienie niedokończonej sztuki, co jednocześnie byłoby jej pracą magisterską. Wciąż jednak nie potrafi wymyślić właściwego zakończenia…

Recenzowana drama zgłębia psychologię bohaterów, używając przy tym trudnego języka sztuki, dlatego nie jest to najlepsza rozrywka per se, niemniej wciąż niezwykle intrygująca produkcja, która nawet przy niezrozumieniu jej może chociażby zainteresować na najpłytszym poziomie estetycznym. Poprzez wznowienie pracy nad sztuką Hyun jest niemalże zmuszona do głębszego zastanowienia się nad wizją zmarłego kolegi, który wciąż wzbudza w niej więcej frustracji niż współczucia. Uważam, że to akurat ciekawa reakcja niż „klasyczna” żałoba i wynoszenie na piedestał artysty dopiero po jego śmierci… Pojawiają się trudne metafory, ale z biegiem czasu można odkryć coraz więcej punktów wspólnych między samym Shin Pa Rangiem, a jego sztuką o androidach, które w obliczu umierającego słońca i zbliżającej się zagłady zaczynają wspominać dawno wymarłą już ludzkość.

Na poziomie technicznym „Dance From Afar” przeplata ponury dramat obyczajowy z abstrakcyjną inscenizacją teatralną oraz fragmentami prawdziwego science-fiction, kiedy wizja Shin Pa Ranga zostaje przywołana do życia przez Nam Myung Ryula i dwóch innych aktorów wcielających się w androidów w apokaliptycznym świecie, którzy grają w kompletnie innym filmie wewnątrz tego filmu. Jest to największy eksperyment, jaki widziałam z ramach antologii KBS Drama Special.

Reklamy

Written by Miica

Była studentka filologii koreańskiej, wielka fanka koreańskiego kina i dram.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.