Gonjiam: Haunted Asylum

Brak komentarzy

Znane też jako: Gonjiam, 곤지암

Na podstawie: pomysł oryginalny

Gatunek: horror

Reżyseria: Jung Bum Shik

Premiera: 2018

Obsada: Wi Ha Joon, Park Sung Hun, Lee Seung Wook, Park Ji Hyun, Moon Ye Won, Oh Ah Yeon, Yoo Je Yoon

 

„Gonjiam” przeszło do historii jako niespodziewany hit 2018 roku, przyciągając do koreańskich kin grubo ponad 2 mln widzów i odbijając się szerszym echem wśród zagranicznych fanów horrorów i nie tylko, zbierając całkiem pochlebne opinie. Nie jest to film, którego nie mogłam się doczekać, ponieważ nie jestem fanką gatunku, jednakże ten komercyjny sukces, de facto drugie miejsce za „A Tale of Two Sisters” (2003) w kwestii najbardziej kasowych koreańskich horrorów, zmusza do przekonania się na własnej skórze, o co tyle hałasu.

„Gonjiam” ma swoje źródło w faktach, ale reszta to fantazja reżysera. Tytułowy szpital psychiatryczny rzeczywiście znajduje się na liście CNN siedmiu najbardziej nawiedzonych miejsc na świecie, a dwóch uczniów, którzy w cold openingu tego filmu próbują otworzyć tajemniczy pokój 402 w szpitalu i znikają, opartych jest na prawdziwym zaginięciu chłopców, którzy przedarli się do Gonjiam. Dalej jednak mamy fikcyjną grupę młodych ludzi, którzy postanawiają sami odwiedzić owiane złą sławą ruiny szpitala wyposażeni w nowoczesny sprzęt do nagrywania i nakręcić kolejny odcinek youtube’owej serii Horror Times, który stanie się hitem i zarobią na nim krocie. Przedsięwzięcie kierowane jest przez Ha Joona (Wi Ha Joon), który w rozstawionym namiocie monitoruje resztę i montuje na bieżąco transmisję, a do szpitala wchodzą główny kamerzysta Sung Hun (Park Sung Hun), prowadzący narrację Seung Wook (Lee Seung Wook) oraz ochotnicy Ji Hyun (Park Ji Hyun), Charlotte (Moon Ye Won), Je Yoon (Yoo Je Yoon) i Ah Yeon (Ah Yeon). Ich głównym zadaniem jest otworzenie drzwi do legendarnego pokoju 402 i jak łatwo się domyślić, początkowa inscenizacja na potrzeby programu blednieje w porównaniu z prawdziwym horrorem, jaki przeżywają bohaterowie nękani przez duchy pacjentów szpitala psychiatrycznego.

W kwestii fabularnej oczywiście to nie jest nic oryginalnego, chociaż spodobała mi się satyra kultury internetowej, a szczególnie koreańskich youtube’erów i VJ’ów, którzy robią na kamerze dosłownie wszystko za pieniądze. Ochotnicy padają ofiarą manipulacji chciwych autorów Horror Times, szczególnie Ha Joona, który poniekąd staje się w tym filmie czarnym charakterem, ale wkrótce wszystkich spotyka dokładnie ten sam los, kiedy wydostają się schowane w szpitalu ciemne moce.

Problematyczny może być sam motyw found footage, przy którym widz jest skazany na rozmazany obraz przy gwałtownych ruchach przerażonych bohaterów, jednakże ujęcia w „Gonjiam” nie do końca składają się tylko z amatorsko kręconych na telefonie. Wręcz przeciwnie, mając do czynienia z profesjonalnie wyposażonymi bohaterami, film wykorzystuje ujęcia dwóch kamer przyczepionych do każdego – frontalnej i POV, większych kamer, którzy obsługują Sung Hun i Ji Hyun jako główni operatorzy, tych zainstalowanych przez nich pod sufitami i w kluczowych miejscach, w których spodziewają się coś uchwycić oraz drona. Zmontowanie tego wszystko w jeden spójny film naprawdę uważam za warte tych wszystkich nagród.

Fani horroru nie uznają „Gonjiam” za nic nowego ani strasznego, szczególnie przy szybkim wyczerpaniu się podgatunku found footage, niemniej jest to jedna z pierwszych prób w koreańskim kinie. Ja, jako osoba nielubiąca specjalnie tego gatunku, uznaję, że da się go jak najbardziej obejrzeć, gdyż nie wzbudził we mnie żadnej irytacji tak jak inne, „typowe” horrory, które z czasem stają się po prostu niedorzeczne. „Gonjiam” wyróżnia się na tle koreańskich przedstawicieli tego gatunku pewnym takim ironicznym meta komentarzem oraz całkiem dobrym aktorstwem, dlatego myślę, że warto go umiejscowić za „A Tale of Two Sisters” i serią „Whispering Corridors” jako horror, który zarówno odniósł sukces komercyjny, jak i zebrał dobrą krytykę.

Zdobyte nagrody

2018 Grand Bell Awards:

  • najlepszy montaż

2018 Blue Dragon Film Awards:

  • najlepszy montaż

2018 Korean Film Producers Association Awards:

  • najlepszy dźwięk

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.