Podróże lekarstwem na codzienność – o mniej zabawnych, a bardziej dokumentalnych variety shows

Brak komentarzy

Kiedyś chciałam pisać o niewyobrażalnym sukcesie reżysera programów rozrywkowych, Na Young Seoka… Jest w tym momencie najwięcej zarabiającym PD w koreańskiej telewizji i geniuszem stojącym za całym gronem pseudo-dokumentalnych variety shows tvNu, w których po prostu wrzuca celebrytów w sytuacje i obserwuje ich bacznym okiem. Doszłam jednak ostatnio do wniosku, że być może zamiast skupiać się konkretnie na jego programach, warto spojrzeć na większy obraz zmiany trendów w koreańskich variety shows?

Nie, żebym była jakąś ekspertką w tej dziedzinie, ale nawet ja, oglądając koreańskie variety shows bardzo niezobowiązująco, zauważam zmiany trendów na przestrzeni ostatniej dekady. Kiedyś od groma było programów z kpopowymi idolami, którzy rywalizowali ze sobą w kompromitujących grach i zabawach, później wiele razy próbowano powtórzyć formułę „Infinity Challenge” (MBC), „1N2D” (KBS) lub „Running Mana” (SBS), to znaczy zebrać grupę różnych celebrytów i postawić ich przed jakimś zadaniem, a teraz, jak widać, został spopularyzowany prawie dokumentalny styl koreańskich variety shows, które już nie wciskają na siłę gagów.

Z jednej strony mamy „I Live Alone” (MBC) lub „My Ugly Duckling” (SBS) – programy mające pokazywać „codzienne życie” celebrytów. Być może obdarcie ich z wyobrażeń o luksusie jest w pewnym sensie pocieszające dla zwykłych Koreańczyków, ale równocześnie obok wytworzył się drugi trend w variety shows, gloryfikujący slow food i slow living. Wielosezonowe „Three Meals a Day” (tvN) skupiało się tylko i wyłącznie na przyrządzaniu posiłków na odludziu przy ograniczonych środkach, „Youn’s Kitchen” (tvN) wrzuciło swoich bohaterów do gotowania zagranicą i prowadzenia restauracji… W ramach odetchnięcia od korpo-życia w Seulu variety shows zaczęły wysyłać swoich uczestników w różne zakątki Korei i świata, aby wykonywali „przyziemne” prace w gastronomii – dla przykładu Park Joong Hun i Shin Se Kyung gotujący w pojangmacha w Paryżu („Borderless Food Cart”, Olive), Yoo Yeon Seok i Son Ho Jun z ekipą prowadzący kawiarnię na wyspie Jeju („Coffee Friends”, tvN) lub Cha Seung Won, Yoo Hae Jin i Bae Jung Nam, którzy zamienili gotowanie trzech posiłków na odludzi na prowadzenie alberge w Hiszpanii („Korean Hostel in Spain”, tvN).

Mamy też wysyp programów stricte podróżniczych. Nie od wczoraj co prawda, gdyż od wielu lat lifestyle’owe kanały koreańskiej telewizji kablowej wysyłały celebrytów zagranicę w ramach wideo-pamiętnika, a później Na PD miał całą serię „…Over Flowers” z gwiazdami z różnych grup wiekowych, ale chyba już dawno program tego rodzaju nie był otoczony takim szumem medialnym, jak „Traveler” (jTBC), które jest pamiętnikiem z podróży Ryu Jun Yeola i Lee Je Huna na Kubę. Można wreszcie na chwilę zapomnieć o charakterystycznym stylu reżyserskim Na PD, który odnajduje humor i absurd w najzwyklejszych sytuacjach, zgrabnie to montując, a wielu innych producentów próbuje to odtwarzać, gdyż ten program z kolei stara się być bardziej „poetycki” przy pomocy romantycznej narracji obu swoich aktorów, którzy widzą tylko i wyłącznie piękno kraju, który odwiedzają.

Jednak po obejrzeniu kilku odcinków stwierdziłam, że „Traveler” nie jest dla mnie, ponieważ jego narracja często ociera się o granicę zbyt poetyckiego kiczu… Pomimo tego doskonale widzę w czym tkwi fenomen – przenosi swoich widzów w zupełnie inny świat.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.