Curtain Call

Brak komentarzy

Znane też jako: Keoteunkol, 커튼콜

Na podstawie: pomysł oryginalny

Gatunek: komedia

Reżyseria: Ryu Hun

Premiera: 2016

Obsada: Jang Hyun Sung, Park Chul Min, Jeon Moo Song, Yoo Ji Soo, Jang Hyuk Jin, Seo Ho Chul, Lee Yi Kyung, Chae Seo Jin, Go Bo Gyeol, Kang Ji Won, Kim Hong Pa

 

Filmy o filmach (lub showbiznesie ogólnie) mają swój urok, moim zdaniem… Raz na jakiś czas warto się rozerwać jakimiś zakulisowymi przygodami, chociaż z początku nie byłam wcale przekonana do „Curtain Call”, które jest o grupie biednych aktorów teatralnych. Sam fakt oglądania w filmie przedstawienia teatralnego zmierzającego ku katastrofie był niezwykle intrygującym wykroczeniem poza ramy tego medium, ale najpierw trzeba przełknąć wyuzdanie…

Min Ki (Jang Hyun Sung) i Chul Goo (Park Chul Min) kierują małą grupą teatralną, która żyje z przedstawień erotycznych klasy B. Przyciągają one co prawda szemrane osoby do teatru, ale nic innego nie przynosi im zysku. Kiedy jednak są zmuszeni do wystawienia ostatniego przedstawienia z powodu ekonomicznej recesji, Min Ki odważnie decyduje się na projekt, który lata temu mu nie wyszedł i zaprzepaścił tym wielką karierę reżyserką – „Hamleta” Szekspira. Ponad połowa aktorów nie ma żadnego pojęcia o tej sztuce i sami nie są zbyt dobrzy w niczym poza rozbieraniem się na scenie, dlatego jest to gotowy przepis na katastrofę… i rzeczywiście, kiedy jeden z nich przypadkowo uśmierca Hamleta w swoim dialogu zanim jeszcze pojawia się na scenie, reszta zostaje zmuszona improwizować podczas przedstawienia, które coraz bardziej nie ma niczego wspólnego z oryginałem.

„Curtain Call” jest komedią absurdu – improwizacja aktorów w żadnym wypadku nietrenowanych klasycznie w końcu doprowadza do tego, do czego są najbardziej przyzwyczajeni czyli taniego rozbierania się, co oburza widownię i sprawia, że większość jej opuszcza teatr podczas antraktu. Z początku myślałam, że to chyba trochę nie na miejscu robić sobie sprośnie żarty językowe z „Hamleta”, niemniej jednak można liczyć na ostatecznie „wzruszającą” końcówkę, kiedy jakimś cudem udaje się dojść do końca i pada najważniejsze pytanie w scenariuszu – „być czy nie być?”.

Na ograniczonej przestrzeni i w ograniczonym czasie dzieje się nieprzewidywalne, szczególnie kiedy przedwcześnie uśmiercony w wyniku rzuconej przypadkowo kwestii główny bohater nie może przez to tak po prostu wejść na scenę i „Hamlet” dzieje się bez Hamleta. W przypadku tego filmu byłam ubawiona nie tyle coraz większym absurdem przedstawienia, ale samymi jego aktorami. Hamlet (Lee Yi Kyung) ucieka obrażony, a Ofelia (Chae Seo Jin) kategorycznie odmawia improwizować, bo jak się okazuje, mówi tak grubym, prowincjonalnym akcentem, że nie jest w stanie wydusić cokolwiek z siebie bez uprzedniego przećwiczenia. W dodatku Klaudiusz (Jeon Moo Song) ma demencję…

Nawet jeśli gdzieś pod tym wszystkim gdzieś się kryje wzruszenie, skoro mamy do czynienia z ostatnią szansą niezbyt utalentowanych aktorów, „Curtain Call” nie wchodzi nigdy do strefy melodramatu, co jest w sumie niezwykłe, nawet mając do czynienia z komedią (ale w końcu koreańską, co nie?). Nie jest to jednak film, który zapada w pamięć na dłużej.

Zdobyte nagrody

2016 Lyon International Film Festival:

  • najlepszy montaż

4th Wildflower Film Awards:

  • Lifetime Achievement Award dla Jeon Moo Songa

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.